تبلیغات
بازگشت به سوی خدا - علی

بازگشت به سوی خدا

گرچه دوری از خدا اما ، خدایت با تو نزدیک است ...

الهی به امید تو

دوشنبه 15 خرداد 1391

علی

نویسنده: بنده عاشق   

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسكین بولایت امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

میخواستم از مولایم چیزی بنویسم ، از اینکه علی (ع) که بود و بر سرش چه گذشت ، از اینکه هرگاه لحظه لحظه ای از زندگی علی (ع) را نگریسته ام و یا سخنانش را خوانده ام چه چیزی آموختم

نمیدانم که اگر علی نبود کجا بودم ...

هرگاه به این فکر میکنم که مرا به اسم علی میخوانند بار بیشتری بر دوش خویش احساس میکنم.اما امروز نمیخواهم از زبان خویش بنویسم.میخواهم زیباترین دعاهایی را که در زندگی خوانده ام و هر دو را نیز علی (ع) آموخته است بیاورم . دعای مشلول و دعای کمیل ، اولی به یک جوان گناهکار و دومی به یکی از یارانش

هر کسی شوق خدا دارد بسم الله ... 

دانلود دعای کمیل با صدای دلنشین

بسم الله الرَّحمن الرَّحیم

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ 

خدایا از تو میخواهم به رحمتت که همه چیز را فرا فراگرفته است

 

وَ بِقُوَّتِكَ الَّتى قَهَرْتَ بِها كُلَّشَىْءٍ وَ خَضَعَ لَها كُلُّ شَىْءٍ وَ ذَلَّ لَها كُلُّ شَىْءٍ

و به نیرویت که چیره گشتی با آن هر چیز را و خاضع گشت برایش  همه چیز و خوار شد برایش همه چیز

وَ بِجَبَرُوتِكَ الَّتى غَلَبْتَ بِها كُلَّ شَىْءٍ

و به جبروتت که غلبه کردی با آن همه چیز را

وَ بِعِزَّتِكَ الَّتى لا یَقُومُ لَها شَىْءٌ

و به عزتت که تاب نیاورد برایش چیزی

وَ بِعَظَمَتِكَ الَّتى مَلاَتْ كُلَّ شَىْءٍ

و به عظمتت که پر کرد همه چیز را

 وَ بِسُلْطانِكَ الَّذى عَلا كُلَّشَىْءٍ

و به سلطانیت که برتر است همه چیز را

 وَ بِوَجْهِكَ الْباقى بَعْدَ فَناَّءِ كُلِّشَىْءٍ

و به جلوه ات که باقی است بعد از نابودی همه چیز

 

وَ بِأَسْمائِكَ الَّتى مَلاَتْ اَرْكانَ كُلِّشَىْءٍ

و به اسم هایت که پرکرد پایه های هر چیز را

وَ بِعِلْمِكَ الَّذى اَحاطَ بِكُلِّشَىْءٍ

و به علمت که احاطه دارد به هر چیز

وَ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذى اَضاَّءَ لَهُ كُلُّشىْءٍ 

و به نور جلوه ات که تابنده شد از ان همه چیز
یا نُورُ یا قُدُّوسُ یا اَوَّلَ الاْوَّلِینَ وَ یا اخِرَ الاْ خِرینَ
ای نور ، ای پاک ، ای آغاز آغازها و ای پایان پایان ها
اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِكُ الْعِصَمَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ 
خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را كه پرده حرمتم مى‏درد،خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را كه كیفرها را فرو مى‏بارند،خدایا! بیامرز برایم گناهانى را كه نعمتها را دگرگون مى‏سازند،خدایا!بیامرز برایم آن گناهانى را كه دعا را باز مى‏دارند،خدایا! بیامرز برایم گناهانى كه بلا را نازل مى‏كند،
اَللّهُمَّ اغْفِرْلى كُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ كُلَّ خَطَّیئَةٍ اَخْطَاْتُها اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْكَ بِذِكْرِكَ وَ اَسْتَشْفِعُ بِكَ اِلى نَفْسِكَ وَ اَسْئَلُكَ بِجُودِكَ اَنْ تُدْنِیَنى مِنْ قُرْبِكَ وَ اَنْ تُوزِعَنى شُكْرَكَ وَ اَنْ تُلْهِمَنى ذِكْرَكَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ سُؤ الَ خاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خاشِعٍ اَنْ تُسامِحَنى وَ تَرْحَمَنى وَ تَجْعَلَنى بِقَِسْمِكَ راضِیاً قانِعاً وَ فى جَمیعِ الاْحْوالِ مُتَواضِعاً 
خدایا!بیامرز برایم همه گناهانى را كه مرتكب شدم،و تمام خطاهایى كه به آنها آلوده گشتم،خدایا!با یاد تو به سویت نزدیكى مى‏جویم،و از ناخشنودى تو به درگاه خودت شفاعت میطلبم،و از تو خواستارم‏ به جودت مرا به بارگاه قرب خویش نزدیك گردانى و سپاس خود را نصیب من كنى،و یادت را به من الهام نمایى،خدایا!از تو درخواست مى‏كنم،درخواست بنده‏اى فروتن،خوار و افتاده،كه با من مدارا نمایى و به من رحم كنى و به آنچه روزى‏ام نموده‏اى‏ خشنود و قانع بدارى و در تمام حالات در عرصه تواضعم بگذارى،
اَللّهُمَّ وَ اَسْئَلُكَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ وَ اَنْزَلَ بِكَ عِنْدَ الشَّدآئِدِ حاجَتَهُ وَ عَظُمَ فیما عِنْدَكَ رَغْبَتُهُ اَللّهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُكَ وَ عَلا مَكانُكَ وَ خَفِىَ مَكْرُكَ وَ ظَهَرَ اَمْرُكَ وَ غَلَبَ قَهْرُكَ وَ جَرَتْ قُدْرَتُكَ وَ لا یُمْكِنُ الْفِرارُ مِنْ حُكُومَتِكَ 
خدایا!از تو درخواست مى‏كنم درخواست كسى‏كه سخت تهیدست‏ شده و بار نیازش را به هنگام گرفتاریها به آستان تو فرود آورده و میلش به آنچه نزد توست فزونى یافته،خدایا!فرمانروایى‏ بس بزرگ و مقامت والا و تدبیرت پنهان،و فرمانت آشكار،و قهرت چیره،و قدرتت‏ نافذ،و گریز از حكومتت ممكن نیست،
اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبى غافِراً وَ لا لِقَبائِحى ساتِراً وَ لا لِشَىْءٍ مِنْ عَمَلِىَ الْقَبیحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَیْرَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ وَ بِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسى وَ تَجَرَّأتُ بِجَهْلى وَ سَكَنْتُ اِلى قَدیمِ ذِكْرِكَ لى وَ مَنِّكَ عَلَىَّ اَللّهُمَّ مَوْلاىَ كَمْ مِنْ قَبیحٍ سَتَرْتَهُ وَ كَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلاَّءِ اَقَلْتَهُ وَ كَمْ مِنْ عِثارٍ وَقَیْتَهُ وَ كَمْ مِنْ مَكْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ كَمْ مِنْ ثَناَّءٍ جَمیلٍ لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ 
خدایا!آمرزنده‏اى براى گناهانم و پرده‏پوشى براى‏ زشتكاریهایم و تبدیل كننده‏اى براى كار زشتم به زیبایى،جز تو نمى‏یابم معبودى جز تو نیست،پاك و منزّهى و به ستایشت برخاسته‏ام،به خود ستم كردم و از روى نادانى جرأت نمودم و به یاد دیرینه‏ات از من و بخششت بر من به آرامش نشستم‏ خدایا!اى سرور من چه بسیار زشتى مرا پوشاندى و چه بسیار بالاهاى سنگین و بزرگى كه از من برگرداندى و چه بسیار لغزشى كه مرا از آن‏ نگهداشتى و چه بسیار ناپسند كه از من دور كردى و چه بسیار ستایش نیكویى كه شایسته آن نبودم و تو در میان مردم پخش كردى،
اَللّهُمَّ عَظُمَ بَلاَّئى وَ اَفْرَطَ بى سُوَّءُ حالى وَ قَصُرَتْ بى اَعْمالى وَ قَعَدَتْ بى اَغْلالى وَ حَبَسَنى عَنْ نَفْعى بُعْدُ اَمَلى وَ خَدَعَتْنِى الدُّنْیا بِغُرُورِها وَ نَفْسى بِجِنایَتِها وَ مِطالى یا سَیِّدى فَاَسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ اَنْ لا یَحْجُبَ عَنْكَ دُعاَّئى سُوَّءُ عَمَلى وَ فِعالى وَ لا تَفْضَحْنى بِخَفِىِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ مِنْ سِرّى وَلا تُعاجِلْنى بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ فى خَلَواتى مِنْ سُوَّءِ فِعْلى وَ اِساَّئَتى وَ دَوامِ تَفْریطى وَ جَهالَتى وَ كَثْرَةِ شَهَواتى وَ غَفْلَتى وَ كُنِ 
خدایا!بلایم‏ بزرگ شده و زشتى عالم از حدّ گذشته و كردارم خوارم ساخته و زنجیرهاى گناه مرا زمین‏گیر نموده و دورى آرزوهایم مرا زندانى ساخته و دنیا با غرورش و نفسم با جنایتش و امروز و فردا كردنم در توبه مرا فریفته،اى سرورم از تو درخواست مى‏كنم به عزّتت كه مانع نشود از اجابت دعایم به درگاهت،بدى عمل و زشتى كردارم‏ و مرا با آنچه از اسرار نهانم مى‏دانى رسوا مسازى و در كیفر آنچه در خلوتهایم انجام دادم‏ شتاب نكنى،از زشتى كردار و بدى رفتار و تداوم تقصیر و نادانى و بسیارى شهواتم‏ و غفلتم،شتاب نكنى،
اللّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لى فى كُلِّ الاْحْوالِ رَؤُفاً وَ عَلَىَّ فى جَمیعِ الاُْمُورِ عَطُوفاً اِلهى وَرَبّى مَنْ لى غَیْرُكَ اَسْئَلُهُ كَشْفَ ضُرّى وَالنَّظَرَ فى اَمْرى. 
خدایا!با من در همه احوال مهرورز و بر من در هر كارم به دیده لطف‏ بنگر،خدایا،پروردگارا،جز تو كه را دارم؟تا برطرف شدن ناراحتى و نظر لطف در كارم را از او درخواست كنم.
اِلهى وَ مَوْلاىَ اَجْرَیْتَ عَلَىَّ حُكْماً اِتَّبَعْتُ فیهِ هَوى نَفْسى وَ لَمْ اَحْتَرِسْ فیهِ مِنْ تَزْیینِ عَدُوّى فَغَرَّنى بِما اَهْوى وَ اَسْعَدَهُ عَلى ذلِكَ الْقَضاَّءُ فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَىَّ مِنْ ذلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ وَ خالَفْتُ بَعْضَ اَوامِرِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَىَّ فى جَمیعِ ذلِكَ 
خداى من‏ و سرور من،حكمى را بر من جارى ساختى كه هواى نفسم را در آن پیورى كردم و از فریبكارى آرایش دشمنم‏ نهراسیدم،پس مرا به خواهش دل فریفت و بر این امر اختیار و اراده‏ام یاریش نمود،پس بدینسان و بر پایه‏ گذشته‏هایم از حدودت گذشتم،و با برخى از دستوراتت مخالفت نمودم،پس حجت تنها از ان تواست‏ در همه اینها،
وَ لا حُجَّةَ لى فیما جَرى عَلَىَّ فیهِ قَضاَّؤُكَ وَ اَلْزَمَنى حُكْمُكَ وَ بَلاؤُكَ وَ قَدْ اَتَیْتُكَ یا اِلهى بَعْدَ تَقْصیرى وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى مُعْتَذِراً نادِماً مُنْكَسِراً مُسْتَقیلاً مُسْتَغْفِراً مُنیباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لا اَجِدُ مَفَرّاً مِمّا كانَ مِنّى وَ لا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ اِلَیْهِ فى اَمْرى غَیْرَ قَبُولِكَ عُذْرى وَ اِدْخالِكَ اِیّاىَ فى سَعَةِ رَحْمَتِكَ اَللّهُمَّ فَاقْبَلْ عُذْرى وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى وَ فُكَّنى مِنْ شَدِّ وَ ثاقى 
و مرا هیچ حقى نیست در انچه بر من از سوى قضایت جارى شده و فرمان و آزمایشت ملزمم نموده،اى‏ خداى من اینك پس از كوتاهى در عبادت و زیاده‏روى در خواهشهاى نفس عذرخواه،پشیمان،شكسته‏دل،جویاى گذشت‏ طالب آمرزش،بازگشت‏كنان با حالت اقرار و اذعان و اعتراف به گناه،بى‏آنكه گریزگاهى از آنچه از من سرزده بیابم و نه پناهگاهى كه به آن رو آورم‏ پیدا كنم،جز اینكه پذیراى عذرم باشى،و مرا در رحمت فراگیرت بگنجایى،خدایا! پس عذرم را بپذیر،و به بدحالى‏ام رحم كن و رهایم ساز از بند محكم گناه،
یا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنى وَ رِقَّةَ جِلْدى وَ دِقَّةَ عَظْمى یا مَنْ بَدَءَ خَلْقى وَ ذِكْرى وَ تَرْبِیَتى وَ بِرّى وَ تَغْذِیَتى هَبْنى لاِبْتِدآءِ كَرَمِكَ وَ سالِفِ بِرِّكَ بى یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ رَبّى اَتُراكَ مُعَذِّبى بِنارِكَ بَعْدَ تَوْحیدِكَ وَ بَعْدَ مَا انْطَوى عَلَیْهِ قَلْبى مِنْ مَعْرِفَتِكَ وَ لَهِجَ بِهِ لِسانى مِنْ ذِكْرِكَ وَاعْتَقَدَهُ ضَمیرى مِنْ حُبِّكَ وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرافى وَ دُعاَّئى خاضِعاً لِرُبُوبِیَّتِكَ 
پروردگارا!بر ناتوانى جسمم و نازكى پوستم و نرمى استخوانم رحم كن.اى كه آغازگر آفرینش و یاد و پرورش و نیكى بر من و تغذیه‏ام بوده‏اى،اكنون مرا ببخش به همان كرم نخستت،و پیشینه احسانت بر من،اى خداى من و سرور و پروردگارم، آیا مرا به آتش دوزخ عذاب نمایى،پس از اقرار به یگانگى‏ات و پس از آنكه دلم از نور شناخت تو روشنى گرفت و زبانم در پرتو آن به ذكرت گویا گشت و پس از آنكه درونم از عشقت لبریز شد و پس از صداقت در اعتراف و درخواست خاضعانه‏ام در برابر پروردگارى‏ات،
هَیْهاتَ اَنْتَ اَكْرَمُ مِنْ اَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ اَوْ تُبْعِدَ مَنْ اَدْنَیْتَهُ اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَیْتَهُ اَوْ تُسَلِّمَ اِلَى الْبَلاءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ وَ لَیْتَ شِعْرى یا سَیِّدى وَ اِلهى وَ مَوْلاىَ اَتُسَلِّطُ النّارَ عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً وَ عَلى اَلْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحیدِكَ صادِقَةً وَ بِشُكْرِكَ مادِحَةً وَ عَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِاِلهِیَّتِكَ مُحَقِّقَةً
باور نمى‏كنم چه آن بسیار بعید است و تو بزرگوارتر از آن هستى كه پرورده‏ات را تباه كنى یا آن را كه به‏ خود نزدیك نموده‏اى دور نمایى یا آن را كه پناه دادى از خود برانى یا آن را كه خود كفایت نموده‏اى و به او رحم كردى به موج بلا واگذارى؟!اى كاش مى‏دانستم‏ اى سرورم و معبودم و مولایم،آیا آتش را بر صورتهایى كه براى عظمتت سجده‏كنان بر زمین نهاده شده مسلطّ مى‏كنى و نیز بر زبانهایى كه صادقانه به توحیدت و به سپاست مدح‏كنان گویا شده و هم بر دلهایى كه بر پایه تحقیق به خداوندیت اعتراف‏ كرده
وَ عَلى ضَماَّئِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً وَ عَلى جَوارِحَ سَعَتْ اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِكَ طاَّئِعَةً وَ اَشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَةً ما هكَذَا الظَّنُّ بِكَ وَ لا اُخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ یا كَریمُ یا رَبِّ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى عَنْ قَلیلٍ مِنْ بَلاَّءِ الدُّنْیا وَ عُقُوباتِها وَ ما یَجْرى فیها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اَهْلِها عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاَّءٌ وَ مَكْرُوهٌ قَلیلٌ مَكْثُهُ یَسیرٌ بَقاَّئُهُ قَصیرٌ مُدَّتُهُ، 
و بر نهادهایى كه معرفت به تو آنها را فرا گرفته تا آنجا كه در پیشگاهت خاضع شده و به اعضایى كه‏ مشتاقانه به سوى پرستشگاههایت شتافته‏اند و اقراركنان جویاى آمرزش تو بوده‏اند،شگفتا این همه را به آتش بسوزانى!هرگز چنین‏ گمانى به تو نیست و از فضل تو چنین خبرى داده نشده.اى بزرگوار،اى پروردگار و تو از ناتوانى‏ام در برابر اندكى از غم و اندوه دنیا و كیفرهاى آن و آنچه كه زا ناگواریها بر اهلش مى‏گذرد آگاهى،با آنكه این غم و اندوه و ناگوارى درنگش كم بقایش اندك و مدّتش كوتاه است،
فَكَیْفَ احْتِمالى لِبَلاَّءِ الاْخِرَةِ وَ جَلیلِ وُقُوعِ الْمَكارِهِ فیها وَهُوَ بَلاَّءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَ یَدُومُ مَقامُهُ وَ لا یُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ لاِنَّهُ لا یَكُونُ اِلاّ عَنْ غَضَبِكَ وَاْنتِقامِكَ وَ سَخَطِكَ وَ هذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمواتُ وَالاَْرْضُ یا سَیِّدِى فَكَیْفَ لى وَ اَنَا عَبْدُكَ الضَّعیفُ الذَّلیلُ الْحَقیرُ الْمِسْكینُ الْمُسْتَكینُ یا اِلهى وَ رَبّى وَ سَیِّدِى وَ مَوْلاىَ لاِىِّ الاُْمُورِ اِلَیْكَ اَشْكُو 
پس چگونه خواهد بود تابم در برابر بلاى آخرت،و فرود آمدن ناگواریها در آن جهان بر جسم و جانم و حال انكه زمانش طولانى و جایگاهش ابدى است و تخفیفى براى‏ اهل آن بلا نخواهد بو،چرا كه مایه آن بلا جز از خشم و انتقام و ناخشنودى تو نیست و این چیزى است كه تاب نیاورند در برابرش آسمانها و زمین،اى سرور من تا چه رسد به من؟و حال آنكه من بنده ناتوان،خوار و كوچك،زمین‏گیر و درمانده توأم.اى خداى من و پروردگارم و سرور و مولایم،براى كدامیك از دردهایم به حضرتت شكوه كنم
وَ لِما مِنْها اَضِجُّ وَ اَبْكى لاِلیمِ الْعَذابِ وَ شِدَّتِهِ اَمْ لِطُولِ الْبَلاَّءِ وَ مُدَّتِهِ فَلَئِنْ صَیَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اَعْدآئِكَ وَ جَمَعْتَ بَیْنى وَ بَیْنَ اَهْلِ بَلاَّئِكَ وَ فَرَّقْتَ بَیْنى وَ بَیْنَ اَحِبّاَّئِكَ وَ اَوْلیاَّئِكَ فَهَبْنى یا اِلهى وَ سَیِّدِى وَ مَوْلاىَ وَ رَبّى صَبَرْتُ عَلى عَذابِكَ فَكَیْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِكَ وَ هَبْنى صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِكَ فَكَیْفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلى كَرامَتِكَ اَمْ كَیْفَ اَسْكُنُ فِى النّارِ وَ رَجاَّئى عَفْوُكَ ، 
و براى كدامین گرفتاریم‏ به درگاهت بنالم و اشك بریزیم.آیا براى دردناكى عذاب و سختى‏اش،یا براى طولانى شدن بلا و زمانش،پس اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهى،و بین من و اهل عذابت جمع كنى،و میان من و عاشقان و دوستانت جدایى اندازى، اى خدا و آقا و مولا و پروردگارم،بر فرض كه بر عذابت شكیبائى ورزم،ولى بر فراقت چگونه صبر كنم و گیرم اى خداى من‏ بر سوزندگى آتشت صبر كنم،اما چگونه چشم‏پوشى از كرمت را تاب آورم یا چگونه در آتش،سكونت‏ گزینم و حال آنكه امید من گذشت و عفو تواست.
فَبِعِزَّتِكَ یا سَیِّدى وَ مَوْلاىَ اُقْسِمُ صادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَنى ناطِقاً لاَضِجَّنَّ اِلَیْكَ بَیْنَ اَهْلِها ضَجیجَ الاْ مِلینَ وَ لاَصْرُخَنَّ اِلَیْكَ صُراخَ الْمَسْتَصْرِخینَ وَ لاََبْكِیَنَّ عَلَیْكَ بُكاَّءَ الْفاقِدینَ وَ لاَُنادِیَنَّكَ اَیْنَ كُنْتَ یا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ یا غایَةَ امالِ الْعارِفینَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ یا حَبیبَ قُلُوبِ الصّادِقینَ وَ یا اِلهَ الْعالَمینَ 
پس به عزّتت اى آقا و مولایم سوگند صادقانه مى‏خورم،اگر مرا در سخن گفتن آزاد بگذارى‏ در میان اهل دوزخ به پیشگاهت سخت ناله سر دهم همانند ناله آرزومندان و به درگاهت بانگ بردارم،همچون بانگ آنان‏كه خواهان دادرسى هستند و هر آینه به آستانت گریه كنم چونان كه مبتلا به فقدان عزیزى مى‏باشند و صدایت مى‏زنم:كجایى اى سرپرست مؤمنان،آرى كجایى اى نهایت‏ آرزوى عارفان،اى فریادرس خواهندگان فریادرس،اى محبوب دلهاى راستان و اى معبود جهانیان‏ 
اَفَتُراكَ سُبْحانَكَ یا اِلهى وَ بِحَمْدِكَ تَسْمَعُ فیها صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فیها بِمُخالَفَتِهِ وَ ذاقَ طَعْمَ عَذابِها بِمَعْصِیَتِهِ وَ حُبِسَ بَیْنَ اَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَ جَریرَتِهِ وَ هُوَ یَضِجُّ اِلَیْكَ ضَجیجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ وَ یُنادیكَ بِلِسانِ اَهْلِ تَوْحیدِكَ وَ یَتَوَسَّلُ اِلَیْكَ بِرُبُوبِیَّتِكَ یا مَوْلاىَ فَكَیْفَ یَبْقى فِى الْعَذابِ وَ هُوَ یَرْجُوا ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ اَمْ كَیْفَ تُؤْلِمُهُ النّارُ وَ هُوَ یَأمُلُ فَضْلَكَ وَ رَحْمَتَكَ 
آیا این چنین است،اى خداى منزّه،و ستوده كه در دوزخ بشنوى صداى بنده مسلمانى كه براى مخالفتش با دستورات تو زندانى شده و مزه عذابش را به خاطر نافرمانى چشیده و میان دركات دوزخ به علّت جرم و جنایتش محبوس شده،و حال آنكه در درگاهت سخت ناله‏ مى‏زند،همچون ناله آن‏كه آرزومند رحمت توست،و با زبان اهل توحیدت تو را مى‏خواند،و به ربوبیّتت به پیشگاهت توسّل مى‏جوید، اى مولاى من،چگونه در عذاب بماند و حال آنكه امید به بردبارى گذشته‏ات دارد یا آتش چگونه او را به درد آورد درحالى‏كه بخشش و رحمت تو را آرزو دارد
اَمْ كَیْفَ یُحْرِقُهُ لَهیبُها وَ اَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرى مَكانَهُ اَمْ كَیْفَ یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ زَفیرُها وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ اَمْ كَیْفَ یَتَقَلْقَلُ بَیْنَ اَطْباقِها وَ اَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ اَمْ كَیْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِیَتُها وَ هُوَ یُنادیكَ یا رَبَّهُ اَمْ كَیْفَ یَرْجُو فَضْلَكَ فى عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فیها هَیْهاتَ ما ذلِكَ الظَّنُ بِكَ وَ لاَالْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ وَ لا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدینَ مِنْ بِرِّكَ وَ اِحْسانِكَ 
یا چگونه شعله آتش او را بسوزاند درحالى‏كه فریادش را مى‏شنوى و جایش را مى‏بینى‏ یا چگونه آتش او را دربر بگیرد و حال آنكه از ناتوانى‏اش خبر دارى،یا چگونه در طبقات دوزخ به این سو و آن سو كشانده شود درحالى‏ كه راستگوى‏اش را مى‏دانى،یا چگونه فرشته‏هاى عذاب او را با خشم برانند و حال آنكه تو را به پروردگاریت مى‏خواند،یا چگونه ممكن است بخششت را در آزادى از دوزخ امید داشته باشد و تو او را در انجا به همان حال واگذارى؟همه این امور از بنده‏نوازى تو بس دور است،هرگز گمان ما به تو این نیست و نه از فضل تو چنین گویند و نه به آنچه كه از خوبى و احسانت با اهل توحید رفتار كرده‏اى شباهتى دارد،
فَبِالْیَقینِ اَقْطَعُ لَوْ لا ما حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذیبِ جاحِدیكَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ اِخْلادِ مُعانِدیكَ لَجَعَلْتَ النّارَ كُلَّها بَرْداً وَ سَلاماً وَ ما كانَ لاِحَدٍ فیها مَقَرّاً وَ لا مُقاماً لكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ اَسْماَّؤُكَ اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلاَها مِنَ الْكافِرینَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ اَجْمَعینَ وَ اَنْ تُخَلِّدَ فیهَا الْمُعانِدینَ وَ اَنْتَ جَلَّ ثَناؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالاِْنْعامِ مُتَكَرِّماً: 
پس به یقین مى‏دانم كه اگر فرمانت در به‏ عذاب كشیدن منكران نبود و حكمت به همیشگى بودن دشمنانت در آتش صادر نمى‏شد،هر آینه سرتاسر دوزخ را سرد و سلامت مى‏كردى و براى احدى در انجا قرار و جایگاهى نبود،امّا تو كه مقدّس است نامهایت‏ سوگند یاد كردى كه دوزخ را از همه كافران چه پرى و چه آدمى پر سازى و ستیزه‏جویان را در انجا همیشگى و جاودانه بدارى‏ و هم تو-كه ثنایت برجسته و والا است-به این گفته ابتدا كردى و با نعمتهایت كریمانه تفضّل فرمودى كه
اَفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ اِلهى وَ سَیِّدى فَاَسْئَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها وَ بِالْقَضِیَّةِ الَّتى حَتَمْتَها وَ حَكَمْتَها وَ غَلَبْتَ مَنْ عَلَیْهِ اَجْرَیْتَها اَنْ تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّیْلَةِ وَ فى هذِهِ السّاعَةِ كُلَّ جُرْمٍ اَجْرَمْتُهُ وَ كُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ كُلَّ قَبِیحٍ اَسْرَرْتُهُ وَ كُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ كَتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَیْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ وَ كُلَّ سَیِّئَةٍ اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبینَ 
«آیا مؤمن همانند فاسق‏ است؟نه،مساوى نیستند»اى خدا و سرور من،از تو خواستارم به قدرتى كه مقدّر نمودى و به فرمانى كه حتمیتش دادى و بر همه استوارش نمودى و بر كسى‏كه بر او اجرایش كردى چیره ساختى كه در این شب و در این ساعت بر من ببخشى هر جرمى‏ كه مرتكب شدم و هر گناهى كه به آن آلوده گشتم و هر كار زشتى را كه پنهان ساختم و هر نادانى كه آن را بكار گرفتم‏ خواه پنهان كردم یا آشكار،نهان ساختم یا عیان و هر كار زشتى كه دستور ثبت آن را به نویسندگان بزرگوار دادى
الَّذینَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما یَكُونُ مِنّى وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ جَوارِحى وَ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَىَّ مِنْ وَراَّئِهِمْ وَالشّاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِكَ اَخْفَیْتَهُ وَ بِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ وَ اَنْ تُوَفِّرَ حَظّى مِنْ كُلِّ خَیْرٍ اَنْزَلْتَهُ اَوْ اِحْسانٍ فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ اَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ اَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَاءٍ تَسْتُرُهُ یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ 
آنان‏كه بر ضبط آنچه از من سر زند گماشتى و آنان را نیز گواهانى بر من قرار دادى علاوه بر اعضایم و خود فراتر از آنها مراقب من بودى و شاهد بر آنچه كه از آنان پنهان ماند و به یقین با رحمتت پنهان ساختى و با فضلت‏ پوشاندى و اینكه از تو مى‏خواهم از هرچیزى‏كه نازل كردى یا احسانى كه تفضّل نمودى یا برّ و نیكى كه گستردى‏ یا رزقى كه پراكندى یا گناهى كه بیامرزى یا خطایى كه بپوشانى،پرورگارا،پروردگارا،پروردگارا!
یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ مَوْلاىَ وَ مالِكَ رِقّى یا مَنْ بِیَدِهِ ناصِیَتى یا عَلیماً بِضُرّى وَ مَسْكَنَتى یا خَبیراً بِفَقْرى وَ فاقَتى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ اَسْئَلُكَ بِحَقِّكَ وَ قُدْسِكَ وَ اَعْظَمِ صِفاتِكَ وَ اَسْماَّئِكَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتى مِنَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً وَ بِخِدْمَتِكَ مَوْصُولَةً 
اى خداى من‏ اى سرور من،اى مولاى من و اختیار دارم،اى كسى‏كه مهارم به دست اوست،اى آگاه از پریشانى و ناتوانى‏ام‏ اى داناى تهیدستى و نادارى‏ام،پروردگارا!پروردگارا!پروردگارا!از تو درخواست مى‏كنم به حقّت و قدست و بزرگ‏ترین‏ صفات و نامهایت كه همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد كنى و به خدمتگزاریت‏ پیوسته بدارى
وَ اَعْمالى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتّى تَكُونَ اَعْمالى وَ اَوْرادى كُلُّها وِرْداً واحِداً وَ حالى فى خِدْمَتِكَ سَرْمَداً یا سَیِّدى یا مَنْ عَلَیْهِ مُعَوَّلى یا مَنْ اِلَیْهِ شَكَوْتُ اَحْوالى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزیمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْیَتِكَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ حَتّى اَسْرَحَ اِلَیْكَ فى مَیادینِ السّابِقینَ 
و اعمالم را در پیشگاهت قبول فرمایى تا آنكه اعمال و اورادم هماهنگ،همسو و همواره باشد و حالم در خدمت تو پاینده گردد،اى سرور من،اى آن‏كه بر او تكیه دارم،اى آن‏كه شكوه حالم را تنها به سوى او برم،اى پروردگارم،اى پروردگارم،اى پروردگارم اعضایم را در راه خدمتت نیرو بخش و دلم را بر عزم و همّت محكم كن،و كوشش در راستاى پروایت و دوام در پیوستن به خدمتت را به من ارزانى دار تا به سویت برانم در میدانهاى‏ پیشتازان
وَ اُسْرِعَ اِلَیْكَ فِى الْبارِزینَ وَ اَشْتاقَ اِلى قُرْبِكَ فِى الْمُشْتاقینَ وَ اَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الْمُخْلِصینَ وَ اَخافَكَ مَخافَةَ الْمُوقِنینَ وَ اَجْتَمِعَ فى جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنینَ اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنى بِسُوَّءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ كادَنى فَكِدْهُ وَاجْعَلْنى مِنْ اَحْسَنِ عَبیدِكَ نَصیباً عِنْدَكَ وَ اَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ وَ اَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَیْكَ فَاِنَّهُ لا یُنالُ ذلِكَ اِلاّ بِفَضْلِكَ وَ جُدْلى بِجُودِكَ وَاعْطِفْ عَلَىَّ بِمَجْدِكَ 
و به سویت بشتابم در میان شتابندگان و به كوى قربت آیم در میان مشتاقان و همانند مخلصان به تو نزدیك شوم و چون یقین آوردگان از جاه تو بهراسم و با اهل ایمان در جوارت گرد آیم.خدایا! هركس مرا به بدى قصد كند تو قصدش كن،و هركس با من مكر ورزد تو با او مكر كن،و مرا از بهره‏مندترین بندگانت نزد خود،و نزدیك‏ترینشان در منزلت به تو و مخصوص‏ترینشان در رتبه به پیشگاهت بگردان،زیرا این همه به دست نیاید جز به فضل تو،خدایا! با جودت به من جود كن و با بزرگواریت به من نظر كن
وَاحْفَظْنى بِرَحْمَتِكَ وَاجْعَلْ لِسانى بِذِكْرِكَ لَهِجاً وَ قَلْبى بِحُبِّكَ مُتَیَّماً وَ مُنَّ عَلَىَّ بِحُسْنِ اِجابَتِكَ وَ اَقِلْنى عَثْرَتى وَاغْفِرْ زَلَّتى فَاِنَّكَ قَضَیْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِكَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ فَاِلَیْكَ یا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهى وَ اِلَیْكَ یا رَبِّ مَدَدْتُ یَدى فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ لى دُعاَّئى وَ بَلِّغْنى مُناىَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِكَ رَجاَّئى وَاكْفِنى شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدآئى ، 
و با رحمتت مرا نگاهدار و زبانم را به ذكرت گویا كن،و دلم را به محبتت شیفته و شیدا فرا و بر من منّت گذار با پاسخ نیكویت و لغزشم را نادیده انگار و گناهم را ببخش،زیرا تو بندگانت را به بندگى فرمان دادى و به دعا و درخواست از خود امر كردى و اجابت دعا را براى آنان ضامن شدى،پس اى‏ پروردگار من تنها روى به سوى تو داشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز كردم،پس تو را به عزّتت سوگند مى‏دهم كه دعایم را اجابت كنى‏ و مرا به آرزویم برسانى،و امیدم را از فضلت ناامید نكنى،و شرّ دشمنانم را از پرى و آدمى از من كفایت كنى،
یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یَمْلِكُ اِلا الدُّعاَّءَ فَاِنَّكَ فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ اسْمُهُ دَوآءٌ وَ ذِكْرُهُ شِفاَّءٌ وَ طاعَتُهُ غِنىً اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُكاَّءُ یا سابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَمِ یا نُورَ الْمُسْتَوْحِشینَ فِى الظُّلَمِ یا عالِماً لا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى رَسُولِهِ وَالاْئِمَّةِ الْمَیامینَ مِنْ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً كَثیراً 
اى‏ خدایى كه زود از بنده‏ات خشنود مى‏شوى،بیامرز آن را كه جز دعا چیزى ندارد،همانا تو هرچه بخواهى انجام مى‏دهى،اى آن‏كه نامش دوا و یادش‏ شفا و طاعتش توانگرى است،رحم كن به كسى‏كه سرمایه‏اش امید و سازوبرگش اشك‏ریزان است،اى فروریزنده نعمتها اى دوركننده بلاها،اى روشنى‏بخش وحشت‏زدگان در تاریكیها،اى داناى ناآموخته بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و با من چنان كن تو را شاید،و درود و سلام فراوان خدا بر پیامبرش و بر امامان‏ خجسته از خاندانش.

 

free counters

پندهایی از مولا علی (ع)

شفقت با مردم ، احترام به والدین ، دلجویی از غریبان ، تفکر در امور ، اندازه در معاش ، تقدم بر سلام ، شکر بر نعمت ، ادب در کلام ، مصاحبت با نیکان ، عطا در مقام ، پرهیز از خشم ، پایداری در حوادث ، دوری از کبر ، ایثار بر مساکین ، توکل در امور ، ملایمت با جهال ، اصرار در اطاعت ، مخالفت با نفس ، راستی در گفتار ، نظافت در پوشش ، خدمت به خلق ، خوشرویی با عیال ، سرعت در خیر ، جوانمردی با مغلوب ، تأمل در جواب ، قصور در شهوت ، امداد بر مظلوم ، عیادت از مریض ، صبر در مصائب ، سعی در اخلاص ، اجتناب از غیبت ، دوری از بخل ، دادرسی در قضا ، عفو با قدرت ، تعطیل در انتقام ، اکرام بر میهمان ، نوازش بر ایتام ، استقامت در کار ، عطا در مقام

نویسندگان

نظرسنجی

    هدیه تو به خود ، خدا و امام زمانت چیست؟(قولیست بین تو به هر کدام از آنها که بخواهی){انتخاب چند گزینه نیز ممکن است}










  • ابر برچسبها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


design : imjava